Press enter to see results or esc to cancel.

Tykotek pstry

Tykotek pstry jest groźnym szkodnikiem drewna występującym na terenie całej Polski i praktycznie w całej Europie. Gatunek ten zwykle żeruje w starych, zbutwiałych pniach oraz konarach drzew, preferuje przy tym drewno wilgotne i porażone grzybami. Jeśli chodzi o drewno przetworzone, tykotek zwykle wybiera gatunki liściaste (głównie dęby, buki oraz olchy), znacznie rzadziej iglaste. Pomimo że szkodnik ten najczęściej zasiedla miejsca wilgotne i częściowo zepsute przez inne gatunki, równie często można go spotkać w drewnianych ścianach, konstrukcjach dachowych oraz zabytkowych fundamentach.

Tykotek pstry rozmnaża się latem, a samica składa zwykle około 50 lub 60 jaj w otworach w drewnie. Po miesiącu z jaj wykluwają się larwy, które rozpoczynają proces żerowania, nieraz trwający nawet do dwóch lat. Mimo że najkorzystniejsze warunki dla rozwoju tykotka stanowi zepsute przez grzyby i wilgotne drewno, po pewnym czasie larwy stają się odporne na malejącą wilgoć i mogą bytować nawet w zupełnie suchym środowisku.

O obecności tykotka pstrego w drewnie świadczą otwory, z których wysypuje się mączka drzewna oraz odgłosy przypominające kołatanie. Dorosły owad ma postać niewielkiego, brunatnego chrząszcza, którego tułów pokryty jest jaśniejszymi włoskami. Jako że gatunek ten jest groźnym szkodnikiem często bytującym w zabytkowych budowlach i konstrukcjach i zwykle prowadzącym do całkowitego ich zniszczenia, zaleca się jego natychmiastowe zwalczanie. Najczęściej stosowaną metodą likwidacji dorosłych osobników i larw jest gazowanie pomieszczenia.